معرفی HTTP / 2

در این مقاله قصد داریم برای شما عزیزان در مورد HTTP / 2 و تمامی ویژگی های آن صحبت کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.

پروتکل انتقال متن (Hyper (HTTP، پروتکل لایه نرم افزار ساده، محدود و در نهایت کسل کننده، پایه و اساس شبکه جهانی وب را تشکیل می دهد. در اصل، HTTP بازیابی منابع متصل به شبکه را در دسترس در سراسر دنیای سایبر امکان پذیر می کند و طی دهه ها تحقق یافته است تا بتواند یک رسانه سریع، ایمن و غنی را برای ارتباطات دیجیتال فراهم کند.

ما به بهینه سازی محتوای وب سایت های میزبانی شده بر روی پلتفرم خود عادت کرده ایم و قبلاً چندین راهنما در رابطه با این موضوع منتشر کرده ایم، فقط کافی است به بخش وبلاگ وب سایت ما، نگاهی بیندازید.

این منبع اطلاعات گسترده HTTP / 2 را برای کاربران نهایی، توسعه دهندگان و مشاغل دنبال نوآوری توضیح می دهد. از اطلاعات اولیه گرفته تا مباحث پیشرفته تر، همه چیزهایی را که باید در مورد HTTP / 2 بدانید را یاد خواهید گرفت.

تاریخچه HTTP / 2

HTTP در ابتدا توسط تیم برنرز لی، پیشگام شبکه جهانی وب که پروتکل برنامه را با سادگی در ذهن طراحی کرده بود برای انجام توابع ارتباط سطح داده بالا بین سرورهای وب و مشتری ها پیشنهاد شده بود.

اولین نسخه مستند شده HTTP در سال 1991 با عنوان HTTP0.9 منتشر شد، که بعدها منجر به معرفی و شناخت رسمی HTTP1.0 در 1996 شد. HTTP1.1 در سال 1997 دنبال شد و از آن زمان پیشرفت های کمی تکراری را تجربه کرده است.

در فوریه سال 2015، کار گروه مهندسی اینترنت، (IETF (HTTP HTTP را ویرایش کرد و دومین نسخه اصلی پروتکل برنامه را در قالب HTTP / 2 تهیه کرد. در ماه مه 2015، مشخصات پیاده سازی HTTP / 2 به طور رسمی در پاسخ به پروتکل SPDY سازگار با HTTP Google استاندارد شد.

پروتکل چیست؟

بحث HTTP / 2 در مقابل HTTP1 باید با یک آغازگر کوتاه در مورد پروتکل که اغلب در این منبع استفاده می شود ادامه یابد. پروتکل مجموعه ای از قوانینی است که بر مکانیزم های ارتباط داده ها بین مشتری ها (به عنوان مثال مرورگرهای وب که از کاربران اینترنت برای درخواست اطلاعات استفاده می کنند) و سرورها (ماشین های حاوی اطلاعات درخواست شده) حاکم است.

پروتکل ها معمولاً از سه بخش اصلی تشکیل می شوند: Header ،Payload و Footer. هدر قرار داده شده قبل از Payload شامل اطلاعاتی مانند آدرس منبع و مقصد و همچنین سایر جزئیات (مانند اندازه و نوع) در مورد Payload است. Payload اطلاعات واقعی است که از طریق پروتکل ارسال می شود. Footer از Payload پیروی می کند و به عنوان یک قسمت کنترل برای مسیر یابی درخواست های سرویس دهنده به گیرندگان در نظر گرفته شده به همراه Header کار می کند تا از عدم اطمینان از انتقال داده های Payload بدون خطا استفاده کند.

این سیستم مشابه سرویس پستی است. نامه (Payload) در یک پاکت نامه (هدر) قرار داده شده است که آدرس مقصد روی آن نوشته شده است و قبل از ارسال، با چسب و تمبر پستی (Footer) بسته می شود. بجز این که انتقال اطلاعات دیجیتالی به صورت صفر و یک، ساده نیست و به عنوان یک نوآوری در بعد جدید در پاسخ به افزایش پیشرفت های تکنولوژیکی که با رشد انفجاری استفاده از اینترنت ایجاد می شود، ضرورت دارد.

پروتکل HTTP در اصل از دستورات اساسی تشکیل شده است: GET، برای بازیابی اطلاعات از سرور و POST، برای ارسال اطلاعات درخواست شده به مشتری. این مجموعه ساده و ظاهراً خسته کننده از دستورات معدودی به داده های GET و پاسخ POST، اساساً پایه و اساس ساخت پروتکل های شبکه دیگر را نیز تشکیل می دهد. این پروتکل یکی دیگر از اقدامات برای بهبود تجربه و کارآیی کاربران اینترنت است و اجرای HTTP / 2 برای تقویت حضور آنلاین ضروری است.

هدف از ایجاد HTTP / 2

HTTP از زمان آغاز به کار در اوایل دهه 1990، تنها چند اصلاح اساسی داشته است. جدید ترین نسخه، HTTP1.1 برای بیش از 15 سال در دنیای سایبر خدمت کرده است. صفحات وب در دوره فعلی به روزرسانی اطلاعات پویا، قالب های محتوای چندرسانه ای فشرده به منابع و تمایل بیش از حد به عملکرد وب، فناوری های پروتکل قدیمی را خارج از رده قرار داده اند. این روند نیاز به تغییرات چشمگیر HTTP / 2 برای بهبود تجربه اینترنت دارد.

هدف اصلی با تحقیق و توسعه برای نسخه جدید مراکز HTTP در حدود سه کیفیت که به ندرت با یک پروتکل شبکه واحد همراه است بدون اینکه نیاز به فن آوری های اضافی شبکه ای باشد. سادگی، کارایی بالا و استحکام. این اهداف با معرفی قابلیت هایی که باعث کاهش تأخیر در پردازش درخواست های مرورگر با تکنیک هایی مانند چند برابر، فشرده سازی، اولویت بندی درخواست و فشار سرور می شود، بدست می آیند.

مکانیسم هایی مانند کنترل جریان، به روزرسانی و کار با خطا به عنوان پیشرفت هایی در پروتکل HTTP برای توسعه دهندگان برای اطمینان از عملکرد بالا و مقاومت در برابر برنامه های مبتنی بر وب می باشند.

سیستم جمعی به سرورها امکان می دهد تا با محتوای بیشتری نسبت به آنچه در ابتدا توسط مشتری درخواست شده است، به طور مؤثر پاسخ دهند و مداخلات کاربر را درخواست می کند تا بطور مداوم درخواست اطلاعات کند تا اینکه وب سایت کاملاً روی مرورگر وب بارگذاری شود. به عنوان مثال، قابلیت Server Push با HTTP / 2 به سرورها امکان می دهد با محتوای کامل یک صفحه به غیر از اطلاعات موجود در حافظه نهان مرورگر، پاسخ دهند. فشرده سازی کارآمد پرونده های هدر HTTP برای بهبود عملکرد با هر درخواست مرورگر و پاسخ سرور، سربار پروتکل را به حداقل می رساند.

تغییرات HTTP / 2 برای حفظ قابلیت همکاری و سازگاری با HTTP1.1 طراحی شده اند. انتظار می رود مزایای HTTP / 2 با گذشت زمان بر اساس آزمایش های دنیای واقعی افزایش یابد و توانایی آن برای پرداختن به موضوعات مرتبط با عملکرد در مقایسه با دنیای واقعی با HTTP1.1، پیشرفت طولانی مدت آن را تا حد زیادی تحت تأثیر قرار خواهد داد.

مارک ناتینگهام، رئیس کارگروه IETF HTTP و عضو W3C TAG می گوید:

"... ما جایگزین همه HTTP نمی شویم! روش ها، کدهای وضعیت و اکثر سرصفحه هایی که امروز استفاده می کنید یکسان هستند. در عوض، ما در حال تعریف مجدد نحوه استفاده از "سیم" هستیم تا کارآمدتر باشد، به طوری که برای خود اینترنت ملایم تر باشد ... "

توجه به این نکته مهم است که نسخه جدید HTTP بعنوان افزونه ای برای نسخه قبلی خود ارائه می شود و انتظار نمی رود به زودی HTTP1.1 را جایگزین کند. اجرای HTTP / 2 پشتیبانی خودکار را برای همه انواع رمزگذاری موجود با HTTP1.1 امکان پذیر نمی کند، اما قطعاً در آینده نزدیک گزینه های بهتری یا به روزرسانی های اضافی سازگاری رمزگذاری را باز می کند. با این حال، مقایسه ویژگی ها، در HTTP / 2 در مقابل HTTP1 و SPDY در مقابل HTTP / 2 تنها آخرین پروتکل برنامه را به عنوان برنده از نظر عملکرد، امنیت و قابلیت اطمینان به طور یکسان ارائه می دهد.

امیدوارم از مقاله معرفی HTTP / 2 نهایت استفاده را برده باشید.